Winkelwagen
Hoe kun je afval scheiden op kantoor?
Op kantoor bestaat het meeste afval uit papier, koffiebekers en verpakkingen van de lunch. Toch verdwijnt het grootste deel ongesorteerd in dezelfde zak. Dat ligt zelden aan onwil. Meestal ligt het aan de opstelling van de bakken en aan de afspraak met de inzamelaar.
Hoe moet ik mijn afval scheiden?
Goed afvalbeheer begint bij de stromen die je echt hebt en niet bij de stromen die mooi staan op een poster. In een kantoor zijn dat er meestal drie. Papier en karton vormen de grootste, dan volgt plastic met blik en drinkpakken, en de rest is restafval. Glas en gft komen er alleen bij als je een kantine hebt waar echt gekookt wordt. Koffiebekers zijn de lastigste, want die zijn van karton met een kunststof laagje erin. Tenzij je leverancier ze apart ophaalt, horen ze bij restafval. Zet dus geen aparte bak neer voor iets wat toch bij de rest terechtkomt, want dan haken mensen af bij de andere stromen ook. Kijk voordat je begint in je contract met de inzamelaar welke stromen hij gescheiden ophaalt. Haalt hij alles in één wagen op, dan is elke bak die je erbij zet symboliek.
Hoe kan ik afvalbakken op kantoor scheiden?
De ingreep die het meeste oplevert is de prullenbak onder het bureau weghalen. Zolang die er staat, gaat alles erin, want dat is de kortste route. Zet in plaats daarvan een eiland neer bij de printer en bij de koffie, met de stromen naast elkaar in één rij. Geef elke bak een eigen kleur en een pictogram, want tekst wordt op een halve meter afstand niet gelezen. Let daarnaast op het formaat. Staat de restafvalbak het ruimst, dan is dat de bak waar mensen naartoe mikken. Maak die juist de kleinste van de rij en geef papier de grootste, want dat is de stroom met het meeste volume. Laat tot slot iedereen op zijn bureau een plat bakje voor papier houden. Dat is de enige stroom die het waard is om apart op de werkplek te verzamelen. Voor de overige stromen loop je gewoon even.
Is het zinvol om afval te scheiden?
Voor papier en karton is het antwoord duidelijk ja. Oud papier levert geld op in plaats van dat het geld kost, en het laat zich makkelijk opnieuw verwerken. Bij plastic ligt het genuanceerder. Gescheiden plastic dat vervuild is met etensresten wordt bij de verwerker alsnog afgekeurd, en dan is de hele route voor niets geweest. Daar zit meteen de winst die mensen over het hoofd zien. Scheiden drukt namelijk ook je kosten, want restafval is de duurste stroom die je hebt. Elke kilo die je eruit haalt is een kilo die je niet als restafval afrekent. Bij een kantoor van vijftig mensen scheelt dat al snel een paar honderd euro per jaar. Dat argument werkt op de werkvloer vaak beter dan het milieuverhaal, en het is net zo waar.
Waarom het meestal alsnog misgaat
De scheiding sneuvelt bijna altijd in de laatste stap, en dat is het legen. Staan er vier bakken en heeft de schoonmaker één rolcontainer, dan gaat alles alsnog samen die container in. Niemand ziet het en niemand meldt het. Zorg daarom dat er per stroom een eigen zak in gaat en dat de kleur van de afvalzakken overeenkomt met die van de bak. Dan zie je bij het ophalen meteen wat waar hoort. Let ook op de maat van de zak. Een zak die te klein is glijdt onder de rand vandaan. Een zak die te groot is kost je een slag extra per keer. Kies verder afvalbakken met een binnenring of een klemrand, want dan blijft de zak zitten zonder dat er een knoop in hoeft. Spreek tot slot af wie het eiland in de gaten houdt. Een bak die een dag overvol staat, leert iedereen dat het toch niet uitmaakt.
